سلام من به تو ای فاتح دلم مهدی(عج)                                

                                  ولای توست تمامی حاصلم مهدی(عج)         

بارها دیده بودمت

آن چنان که آب را در آب

و آسمان را در آبی

          و سبز را در عشق

غبار, آینه راتهمت بست

وگرنه

         زمان ما بی امام نیست .

کجایی که دیدارت محض است

پاهایمان خشت است و دست هایمان بی تکلیف ؟

درختان برگ ریزان دوری تواند

و قرن هاست که ایستاده اند

                  تا جمالت را زانو زنند

شاخه ها سلامتی ات را هر لحظه در قنوتند

بیابان ها فراق تو را ترک خورده اند

و خروش می کنند دریاها اضطراب دوری ات را .

زمین آینه دار حضور توست

            تا عظمتت را بر کهکشان ها ناز برد .

فراموشی هدیه ی دشمنان توست

            تا بشریت را به خنده فریب دهند .

ما چراغانی می کنیم یادت را

            تا پادشاه شهر کوران بداند

            که چشم هایمان را فرشی ساخته ایم

            تا هر چشمی چراغی باشد بر مقدم ظهور تو...

 
مي دانيم- و ذره ذره جانمان بر اين دانايي گواه است- كه...