(( یا محمد ))

... و این بار نجوا و درددل بزرگترین مرد تاریخ :

آن دم که پرنده ی روح در کالبد تن نمی گنجید و در معنویت الهی تا

آسمان عشق اوج می گرفت , کسی جز تو و علی باورم نکرد

وقتی که بانگ توحید بر مأذنه ی دلم جاری شد تا آن را از مناره ی تاریخ

 فریاد زنم , کسی جز تو و علی حامیم نشد

زمانی که در عصر قحطی معنویت جامه ی طهارت و لباس تقوا بر تن

 کرده بودم و بند های اسارت شهوت را از وجود آدمیان پاره می کردم ، 

کسی جز تو و علی همراهم نشد

وقتی که وجود آدمیان را وحشیگری و طغیان و خودخواهی تسخیر کرده بود

 و تنها من از حلقه ی بندگان سر تسلیم برخاک عبودیت می ساییدم ,

 کسی جز تو و علی هم قامتم نشد

در آن دوران تلخ که دشمنان سنگ عناد بر سر ورویم می فشاندند ,

تیغ جهل می کشیدند و بیگانه و آشنا طردم می کردند , هیچ کس چون

تو و علی مرهم دل و همراهم نبود...