(( بسم الله الحنان المنان ))

از انتها باید خواند...

همه ساله در این روزها که نوبت به میلاد حسین(ع) , ابوالفضل(ع) و

 سجاد(ع) می رسد و باران نور از ملکوت باریدن می گیرد و خلایق سالروز

 این سه نور الهی را به جشن می نشینند , هیچکس را نمی بینی که

داستان را از آغاز بخواند , گویی که آغاز این داستان را از پایان

 نوشته اند...کربلا , نقطه ی شروع داستان است و عاشورا...

مگر نه اینکه که کربلا به وسعت همه ی زمین است و عاشورا به درازای

 همه ی روزها؟...هر سه مولود این سه روز با نظمی حیرت انگیز برای

 آن روز آمده اند , حسین(ع)امام عاشورا , ابوالفضل(ع) علمدار کربلا و

 سجاد(ع) پیامبر و پیام آور آن روزکه به درازی تاریخ است وآن سرزمین که

 به پهنای همه ی زمین است...

کسی گفته بود که (( مولای ما حسین بیش از آنکه تشنه ی آب باشد ,

تشنه ی لبیک بود ))...وآن روز, روز عاشورا به سکوت گذشت , اما ,

 امروز ندای (( لبیک )) به (( هل من ناصر )) آن روزحسین , همه جا

 طنین انداز است , در ایران , در لبنان , در عراق , در فلسطین و...

در همه جا...بار دیگر همهمه ی جنگ آوران در آوردگاه به گوش

 می رسد...سپاه کفر و سپاه خدا...وباز هم زقص شمشیر ها و

 چکاچک نیزه ها...اما این بار در چهره ی تانک ها و توپخانه ها و رجز خوانی

 رسانه ها...آن روز حسین(ع) مظلوم و تنها بود , دست عباس(ع) از بازو

 افتاده بودو سجاد(ع) در محاصره ی آتش...اما , امروز , فریاد الله اکبر

 یاران حسین(ع)و ابوالفضل(ع) وسجاد(ع)است که لرزه بر اندام سپاه

 شرک انداخته است...و می روند تا (( فلک را سقف بشکافند )) و

 (( طرحی نو در اندازند ))...سپاه کفر را می بینی که سراسیمه

 رو به هزیمت نهاده است...بر خلاف آن روز که هلهله کنان بر پیکر پاک

 حسین(ع) و عباس(ع) اسب تاخته و به خیمه یسوخته ی سجاد(ع)

هجوم آورده بودند...راستی...خبر رسیده که 40 هزار سرباز آمریکایی از

 بیم روبه رو شدن با رزم آوران اسلام به کاندا گریخته و

 پناهندگی خواسته اند...

با این همه , البته که این روزها باز هم عید است , مثل همه ی روزهای

 آغازین ماه شعبان , اما در (( عصر خمینی )) این (( عید )) از نوع دیگر

است...

عید بر عاشقان مبارک باد